Wstęp

„Pompejanka” – tak w skrócie nazywamy modlitwę, która w ostatnich czasach staje się coraz bardziej powszechna czy wręcz modna. Jej popularność nie bierze się z odgórnie narzuconych przez Kościół praw czy wydanych dokumentów, ale z prostego i konkretnego doświadczenia tych, którzy zdecydowali się podjąć tę formę modlitwy.

Pełna nazwa to NOWENNA POMPEJAŃSKA. Modlitwa ta ma swój początek w Pompejach (koło Neapolu), gdzie Bartolo Longo – były satanista, a po nawróceniu świecki dominikanin – wybudował sanktuarium Matki Bożej i szerzył nabożeństwo różańcowe. W 1884 roku ciężko chora dwudziestojednoletnia Fortunatina Agrelli doznała objawienia. Matka Boża kazała się jej modlić na różańcu przez 54 dni. Przez pierwszych 27 dni dziewczyna miała błagać o uzdrowienie, a przez następnych 27 dni dziękować za odzyskanie zdrowia. Po odmówieniu Nowenny pompejańskiej doznała uzdrowienia. Cud ten, który został opisany przez Bartola Longa, dość szybko zyskał rozgłos. W roku 1890 papież Leon XIII uroczyście uznał cudowne uzdrowienie dziewczyny i to wydarzenie, choć podobnych przypadków było więcej, stało się początkiem nabożeństwa do Królowej Różańca Świętego z Pompejów.

W przeciwieństwie do tradycyjnej nowenny, która, jak sama nazwa wskazuje, trwa dziewięć dni z rzędu, Nowenna pompejańska składa się z cyklu sześć nowenn po dziewięć dni, co daje w sumie 54 dni. Jest podzielona na dwie części po 27 dni każda (trzy razy po dziewięć dni). Pierwszą część stanowią trzy nowenny błagalne, natomiast drugą – trzy nowenny dziękczynne.

Tym, co przekonuje decydujących się na praktykowanie tej modlitwy, jest, mówiąc krótko, jej skuteczność. Spotkałem wiele osób, które bezskutecznie podejmowały próby poradzenia sobie z czymś trudnym w ich życiu (chorobą, beznadziejną sytuacją rodzinną, nieumiejętnością podjęcia życiowych decyzji, śmiercią kogoś bliskiego i wieloma innymi sprawami) i ostatecznie decydowały się na odmawianie Nowenny pompejańskiej, dzięki czemu doświadczały cudu. Choćby ta książka jest tego dowodem.

Pozwolę sobie więc pominąć dodatkowe zachęty, a w ramach wstępu podzielę się kilkoma praktycznymi spostrzeżeniami i radami związanymi z odmawianiem Nowenny pompejańskiej.

Nowenna pompejańska to modlitwa zdumiewająca nie tylko swoją skutecznością. Pierwszym zaskoczeniem jest to, że ludzie nienawykli do długiej modlitwy, a nawet zupełnie niesięgający wcześniej po różaniec, bez trudu odmawiają w ciągu dnia piętnaście lub więcej tajemnic, co przecież zajmuje ponad godzinę. Kolejnym jest brak poczucia większego obciążenia – owszem, w ciągu tych 54 dni występują momenty kryzysowe, ale regularność i konsekwencja przychodzą tu dużo łatwiej niż w podobnych postanowieniach dotyczących innych dziedzin. I wreszcie trzecie zaskakujące doświadczenie, że mimo długich godzin spędzonych na modlitwie nie zmieniamy się w tytanów duchowych i po zakończeniu nowenny często znów mamy problemy z odmówieniem choćby dziesiątki różańca.

Warto pamiętać, że Nowennę pompejańską odmawiamy w jednej konkretnej intencji, która może dotyczyć zarówno żyjących, jak i zmarłych.

Trzeba codziennie odmówić przynajmniej 15 tajemnic. Można więcej, ale zaleca się, by rozłożyć je na różne pory dnia.

Możemy się modlić nie tylko w kościele, ale również w domu, podczas pracy, jadąc tramwajem czy samochodem.

Trzeba bardzo uważać, aby nasza modlitwa nie zamieniła się w handlowanie z Bogiem czy podejście magiczne.

Można się spodziewać trudności ze strony Szatana, ale nie trzeba się tym zbytnio przejmować – to nawet dobry znak.

Niekiedy coś się nie uda, nie wyrobimy się w czasie i zastanie nas północ czy uśniemy podczas modlitwy – nie zniechęcajmy się, oddajmy to Bogu i kontynuujmy nowennę. Zawsze chodzi o proste serce, miłość do Boga i do człowieka, a nie o ścisłe zachowanie litery prawa.

Nie martwmy się też zbytnio rozproszeniami i po prostu wracajmy do modlitwy.

Czasami intencja spełnia się dopiero po odmówieniu całej nowenny, ale niekiedy już w trakcie jej trwania, czy nawet na samym początku – bez względu na to mówmy dalej całą do końca.

Jeden z mistrzów modlitwy na pytanie o to, jaka modlitwa jest najlepsza, odpowiedział po prostu: wytrwała.

Niech lektura świadectw pobudzi nas do praktykowania Nowenny pompejańskiej, byśmy byli świadkami cudów w naszym życiu!

7 października 2016

Małżeństwo ofiarowane Maryi

Siadając do napisania świadectwa o Nowennie pompejańskiej, w zasadzie nie wiedziałam, od czego zacząć. Od tego, że miałam ciężkie dzieciństwo, awantury i burdy w domu? A może od tego, że byłam bardzo zbuntowaną nastolatką, która zbyt wcześnie wkroczyła w dorosłe życie? A może powinnam zacząć od mojego związku w dorosłym już życiu z żonatym mężczyzną, w który potwornie się uwikłałam i z którego nie potrafiłam wyjść, chociaż bardzo chciałam? A może powinnam zacząć od tego, że pewnego dnia Pan Bóg odgrodził mnie od moich dotychczasowych znajomych, przyjaciół, rodziny? Pewnego dnia zostałam sama w wielkim mieście. Tak wyszło. Miałam zatem dużo czasu do rozmyślania. To był czas dany mi od Pana Boga, żeby zastanowić się nad swoim życiem. Wróciłam do Kościoła. Cieszyłam się na samą myśl, że pójdę na mszę świętą. Byłam tak spragniona sakramentów, że z czasem uczęszczałam na mszę świętą codziennie. W tym czasie jednak nie wszystko układało się pomyślnie. Moje nawrócenie zaczęło się od samotności. Niestety noce były koszmarne. Cały czas czułam czyjąś obecność. Śniły mi się na przemian diabły i anioły. Pojawił się strach, który mnie nie opuszczał. Pojawiła się bezsenność i, co za tym idzie, usypianie się alkoholem, a później, z obawy przed uzależnieniem od alkoholu, lekami nasennymi. Pan Bóg wyprowadził mnie z tego po pewnym czasie. Myślałam, że wszystko jest na dobrej drodze. Niestety, problemy w pracy i samotność bardzo mi doskwierały. Byłam jednak tak zablokowana na ludzi, że nie potrafiłam otworzyć swojego serca dla nikogo.

Pewnego dnia przypomniałam sobie o Dzienniczku Siostry Faustyny. Zawsze chciałam go przeczytać. I wtedy wszystko się zaczęło. Dzienniczek wywarł na mnie ogromne wrażenie. Pewnej nocy miałam sen. Pan Jezus cierpiący na krzyżu wołał mnie do siebie: „Przyjdź do mnie!”. Obok na ołtarzu leżało zdjęcie Siostry Faustyny. Po odwróceniu zdjęcia ujrzałam okropne znaki diabelskie, które wręcz parzyły. Po tym śnie oddałam swoje życie Panu Jezusowi. Całe życie, bez żadnych zastrzeżeń. W niedługim czasie obudził się we mnie głód komunii świętej. Miałam ogromne pragnienie przyjmowania jej codziennie. Pamiętam ostatnie czytanie Ewangelii podczas ostatniej chyba mszy świętej w moim starym życiu. To była historia o przerażonych apostołach na morzu, w nocy, w trakcie sztormu i o Panu Jezusie idącym po wodzie i wołającym do nich: „Odwagi. Nie bójcie się. Ja jestem”.

I tu się moje stare życie kończy.

Przyszły depresja i silne zaburzenia lękowe. Nie miałam już siły na nic. Wylądowałam w domu moich rodziców ze zwolnieniem lekarskim od psychiatry, leżąc w łóżku i bojąc się nawet wyjrzeć przez okno. Z perspektywy czasu stwierdzam, że przeżyłam własną śmierć. Niestety leki nie pomagały. I wówczas pojawił się ratunek. Nowenna pompejańska. Powiedziała mi o niej moja bratowa. Zaczęłam ją odmawiać. Z łóżka byłam w stanie podnieść się tylko po odmówieniu nowenny. Nowenna mnie uciszała i czułam w swym sercu spokój i matczyną miłość Matki Bożej. W tym samym czasie odczuwałam niestety całkowity brak Bożej obecności. Niedługo pojawiły się myśli samobójcze. Ale to nie były moje myśli. To były głosy z wewnątrz. Krzyczały, że jestem zerem, że nic nie znaczę, że jestem nieudacznikiem, który nikomu nie jest potrzebny, tym bardziej że Pan Bóg się ode mnie odwrócił i nie ma już dla mnie ratunku. „Zabij się!” – słyszałam w swojej głowie. Wytrwałam. Skończyłam odmawianie nowenny. Czułam się coraz lepiej.

Matka Boża znalazła mi narzeczonego, który wkrótce stał się moim mężem. Nie było łatwo, bo na drodze mojej i mojego jeszcze wówczas chłopaka cały czas stawały jakieś przeszkody. Moja mama przeciwstawiała się temu związkowi, jego rodzina również. To wszystko było jakieś dziwne, niezrozumiałe. Nie poznawałam mojej mamy – zachowywała się, jakby ją coś opętało. Dodam, że mój mąż jest bardzo dobrym człowiekiem, bez nałogów, prowadzi własny biznes. Odnosiliśmy wrażenie, że komuś bardzo zależy, żeby ten ślub się nie odbył. Ale się odbył, w sanktuarium w Gietrzwałdzie. Podczas zaślubin ofiarowałam Maryi całe moje życie i moje małżeństwo.

Dzisiaj jestem już innym człowiekiem. Nie, nie jestem już całkowicie zdrowa. Ale z każdym dniem coraz zdrowsza. Wróciłam do pracy. Pan Jezus odbudowuje mnie od podstaw. Uświadamia mi moje wewnętrzne konflikty, cierpienia serca, które wypierałam, i zabiera to wszystko ode mnie.

Nie zrezygnowałam z różańca, nie potrafię bez niego żyć. Wciąż mnie uspokaja i daje spokój serca. Ze spokojem patrzę w przyszłość.

8 października 2016

Uzdrowienie córki z padaczki

Rodzial dostępny w pełnej wersji

8 października 2016

Na przekór własnym słabościom

Rodzial dostępny w pełnej wersji

9 października 2016

Prześladowanie zniknęło

Rodzial dostępny w pełnej wersji

10 października 2016

Dzięki tej nowennie spotkał mnie cud

Rodzial dostępny w pełnej wersji

11 października 2016

Małe wielkie cuda

Rodzial dostępny w pełnej wersji

14 października 2016

Moje dziecko urodziło się zdrowe

Rodzial dostępny w pełnej wersji

15 października 2016

Nowenna pompejańska a praca

Nowenna pompejańska zawsze okazywała się skuteczna w moim życiu, jeśli chodzi o pracę (odmówiłam ją trzy razy). Mąż prowadzi firmę usługową i od liczby jego zleceń zależy nasza sytuacja finansowa. Ilokrotnie modliliśmy się o pracę, nie wiadomo skąd przychodziły projekty, zlecenia od firm, których kompletnie nie znał. Podczas ostatniej modlitwy prosiłam o pracę dla mnie, w międzyczasie miałam rozmowy kwalifikacyjne. Podczas ostatniego dnia nowenny zadzwoniła do mnie osoba z firmy, do której byłam rekrutowana, a w której obecnie pracuję, że mnie przyjmują. Pracuję tam do dziś, jestem bardzo zadowolona z miejsca, do którego trafiłam. Wiem, że to wszystko wydarzyło się za przyczyną Najświętszej Panny! Za każdym razem odmawiania Nowenny zdarzały się mniejsze lub większe cuda! Matko Przenajświętsza, dziękuję Ci za wszystko, co dla mnie uczyniłaś!

16 października 2016

Niedokończona nowenna, a tak wiele łask

Rodzial dostępny w pełnej wersji

16 października 2016

Uwolnienie

Rodzial dostępny w pełnej wersji

18 października 2016

Nawrócenie

Rodzial dostępny w pełnej wersji

20 października 2016

Kryzys minął

Rodzial dostępny w pełnej wersji

20 października 2016

Przemiana serca

Rodzial dostępny w pełnej wersji

20 października 2016

Wszystko zawiodło – ale nie Nowenna pompejańska

Rodzial dostępny w pełnej wersji

21 października 2016

Wydawało mi się, że jestem osobą wierzącą

Rodzial dostępny w pełnej wersji

21 października 2016

Intencja przyszła później

Rodzial dostępny w pełnej wersji

21 października 2016

Różaniec ratunkiem

Rodzial dostępny w pełnej wersji

21 października 2016

Zwalczenie nałogu

Rodzial dostępny w pełnej wersji

21 października 2016

„Jezu, Ty się tym zajmij!”

Rodzial dostępny w pełnej wersji

21 października 2016

Wyzwolenie z toksycznej relacji

Rodzial dostępny w pełnej wersji

22 października 2016

Dzieją się cuda

Rodzial dostępny w pełnej wersji

23 października 2016

Cud błogosławieństwa – początek nadziei

Rodzial dostępny w pełnej wersji

24 października 2016

Dar pracy

Rodzial dostępny w pełnej wersji

26 października 2016

Uzdrowienie bratowej

Rodzial dostępny w pełnej wersji

30 października 2016

Walka o czystość

Nowennę odmówiłem w dniach od 15 maja do 7 lipca 2015 roku w intencji znalezienia wspólnego języka z moją dziewczyną. Oboje jesteśmy młodzi, ja mam dwadzieścia cztery lata, ona za moment skończy dwadzieścia trzy.

Wychowywałem się w wierzącej i praktykującej rodzinie, zaś w rodzinie mojej dziewczyny wiara była zaniedbana. Wchodząc w związek, myślałem, że jeśli wszystko będzie się układać, to zamieszkamy ze sobą przed ślubem (wiązałoby się to również z niezachowaniem czystości). Pod wpływem ojca Szustaka doszedłem do wniosku, że to Bóg wie, co dla nas najlepsze i musi być coś wartościowego w dochowaniu czystości przed ślubem (i mieszkaniu razem dopiero po ślubie).

Zacząłem podejmować rozmowy na temat czekania z mieszkaniem i seksem aż do małżeństwa. Przeszliśmy pewnego rodzaju drogę krzyżową, gdy widziałem, że szanse na porozumienie są nikłe oraz że nasz związek wisi na włosku. Zacząłem odmawiać Nowennę pompejańską. Różaniec odmawiałem m.in. podczas podróży do i z pracy, czasem było to „klepanie zdrowasiek” , ale to nie od jakości naszej modlitwy zależy otrzymanie łaski (choć warto modlić się całym sercem), tylko od miłosierdzia płynącego od Boga i Matki Bożej.

Nowennę odmawiałem, choć czasem dopadało mnie znużenie i zwątpienie, myślałem wtedy tak: „Panie Boże, Ty możesz wszystko, ja już nie mam sił, proszę, pomóż mi, bo dla Ciebie nie ma nic niemożliwego” – podobne prośby zanosiłem do Maryi. Skończyłem odmawiać nowennę pełen nadziei, jednakże nic spektakularnego się nie wydarzyło.

Uwaga: ani podczas odmawiania nowenny, ani po jej odmówieniu nie było żadnych cudów typu anioł zstępujący z nieba, błękitny obłok, nie słyszałem też żadnych głosów. To dlatego że Pan Bóg bardzo często działa po cichu, w ukryciu. Pewnie chce, abyśmy prawdziwie Mu zaufali, a do tego nie potrzeba cudów. Po odmówieniu nowenny sytuacja tylko lekko się poprawiła, to znaczy w moim związku było mniej kłótni. Po wyjeździe wakacyjnym we wrześniu powiedziałem, że chcę żyć w czystości. Postawiłem trochę moją drugą połowę pod ścianą i wydaje mi się, że tu zaczął działać Pan Bóg.

Pomału moja dziewczyna zaczynała rozumieć, że czystość przed ślubem nie jest ważna dlatego, że tak mówi ksiądz, tylko jest po to żeby wzmocnić więź, nauczyć się kochać niecieleśnie. Po pewnym czasie moja dziewczyna sama rzuciła pomysł, abyśmy zapisali się na Wieczory dla Zakochanych w kościele św. Anny w Warszawie (spotkania dla par lub narzeczonych w celu poprawy relacji i przygotowania do ślubu). Jeszcze w czasie kursu zgodziła się na wspólną walkę o zachowanie czystości do ślubu. Postanowiłem też, że się jej oświadczę. W połowie marca 2016 roku zaręczyliśmy się.

Podsumowując: piszę to świadectwo ponad rok po odmówieniu nowenny, dlatego że potrzeba było czasu, abym zauważył jej efekty. Nie było żadnych wielkich zwrotów akcji czy spektakularnych momentów, po prostu Matka Boża i Pan Bóg działali od samego początku, ale potrzeba było czasu, żeby zobaczyć konkretne owoce.

Kochani, odmawiajcie tę nowennę, bo ona naprawdę działa. Nie kalkulujcie, tylko módlcie się, wierzcie i ufajcie.

P.S. Jeśli możesz, to pomódl się w intencji naszego przyszłego małżeństwa.

4 listopada 2016

Bezgraniczne zaufanie

Rodzial dostępny w pełnej wersji

5 listopada 2016

Maryja wysłuchała mnie już w dwudziestym siódmym dniu!

Rodzial dostępny w pełnej wersji

12 listopada 2016

Bóg wie, co dla nas najlepsze

Rodzial dostępny w pełnej wersji

12 listopada 2016

Wytrwałość

Rodzial dostępny w pełnej wersji

12 listopada 2016

Nowenna otwiera oczy

Rodzial dostępny w pełnej wersji

12 listopada 2016

Łaski w rodzinie

Rodzial dostępny w pełnej wersji

12 listopada 2016

Siła Nowenny pompejańskiej

Rodzial dostępny w pełnej wersji

14 listopada 2016

Gdy otrzymujesz więcej, niż mogłeś się spodziewać

Rodzial dostępny w pełnej wersji

19 listopada 2016

Krople pompejańskich łask

Rodzial dostępny w pełnej wersji

1 grudnia 2016

Moja walka z Szatanem

Rodzial dostępny w pełnej wersji

3 grudnia 2016

Jak znaleźć dobrego męża?

Rodzial dostępny w pełnej wersji

7 grudnia 2016

„Twój grzech jest jak więzienna cela, ale miła i przyjemna”

Rodzial dostępny w pełnej wersji

***

Rodzial dostępny w pełnej wersji

Spis treści

Karta tytułowa

Wstęp

Małżeństwo ofiarowane Maryi

Uzdrowienie córki z padaczki

Na przekór własnym słabościom

Prześladowanie zniknęło

Dzięki tej nowennie spotkał mnie cud

Małe wielkie cuda

Moje dziecko urodziło się zdrowe

Nowenna pompejańska a praca

Niedokończona nowenna, a tak wiele łask

Uwolnienie

Nawrócenie

Kryzys minął

Przemiana serca

Wszystko zawiodło – ale nie Nowenna pompejańska

Wydawało mi się, że jestem osobą wierzącą

Intencja przyszła później

Różaniec ratunkiem

Zwalczenie nałogu

„Jezu, Ty się tym zajmij!”

Wyzwolenie z toksycznej relacji

Dzieją się cuda

Cud błogosławieństwa – początek nadziei

Dar pracy

Uzdrowienie bratowej

Walka o czystość

Bezgraniczne zaufanie

Maryja wysłuchała mnie już w dwudziestym siódmym dniu!

Bóg wie, co dla nas najlepsze

Wytrwałość

Nowenna otwiera oczy

Łaski w rodzinie

Siła Nowenny pompejańskiej

Gdy otrzymujesz więcej, niż mogłeś się spodziewać

Krople pompejańskich łask

Moja walka z Szatanem

Jak znaleźć dobrego męża?

„Twój grzech jest jak więzienna cela, ale miła i przyjemna”

Karta redakcyjna

© Wydawnictwo WAM, 2017

Opieka redakcyjna: Klaudia Adamus

Korekta: Sylwia Łopatecka, Łukasz Bień

Projekt okładki: Pracownia Mole

Skład: Lucyna Sterczewska

NIHIL OBSTAT

Prowincja Polski Południowej Towarzystwa Jezusowego

ks. Jakub Kołacz SJ, prowincjał,

Kraków, 19 kwietnia 2017 r., l.dz. 56/2017

ISBN 978-83-277-0734-5

WYDAWNICTWO WAM

ul. Kopernika 26 • 31-501 Kraków

tel. 12 62 93 200 • faks 12 42 95 003

e-mail: wam@wydawnictwowam.pl

www.wydawnictwowam.pl

DZIAŁ HANDLOWY

tel. 12 62 93 254-255 • faks 12 62 93 496

e-mail: handel@wydawnictwowam.pl

KSIĘGARNIA WYSYŁKOWA

tel. 12 62 93 260, 12 62 93 446-447

faks 12 62 93 261

e.wydawnictwowam.pl

www.wydawnictwowam.pl

Plik opracował i przygotował Woblink

woblink.com