© Wydawnictwo WAM, 2017

© Ks. Adam Boniecki MIC, 2017

Opieka redakcyjna: Olaf Pietek

Redakcja: Maciej Müller

Korekta: Ewa Buczek, Maciej Szklarczyk

Projekt okładki: Katarzyna Ewa Legendź

Fot. na okładce: Grażyna Makara/Tygodnik Powszechny

NIHIL OBSTAT

Prowincja Polski Południowej Towarzystwa Jezusowego

ks. Jakub Kołacz SJ, prowincjał

Kraków, 6 lutego 2017 r., l.dz. 44/2017

ISBN 978-83-277-0723-9 (ePub)

ISBN 978-83-277-0724-6 (Mobi)

WYDAWNICTWO WAM

ul. Kopernika 26 • 31-501 Kraków

tel. 12 62 93 200 • faks 12 42 95 003

e-mail: wam@wydawnictwowam.pl

www.wydawnictwowam.pl

DZIAŁ HANDLOWY

tel. 12 62 93 254-255 • faks 12 62 93 496

e-mail: handel@wydawnictwowam.pl

KSIĘGARNIA WYSYŁKOWA

tel. 12 62 93 260

e.wydawnictwowam.pl

Przygotowanie wydania elektronicznego

Michał Nakoneczny / 88em.eu

SPIS TREŚCI

SŁOWO WSTĘPNE

I NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

Wielki Post

Jak mówić o Bogu

Kuszenie Jezusa

II NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

Wbrew własnemu sercu

Między zachwytem a banalnością naszych dni

Dwa Przemienienia

Drugie nawrócenie

Trzy namioty

III NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

Rośnie i nie przynosi owoców

Jestem, który Jestem

Nie będziesz wzywał do czczych rzeczy

Urynkowienie wiary

IV NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

To światło uprzykrzone

Baczcie, byście się wzajemnie nie zjedli

Ci, co myślą, że znają wszystkie odpowiedzi

Tylko fotografie i kremówki

Czy uwierzyliśmy miłości?

V NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

Kto z was jest bez grzechu

Bezinteresowność (po co tyle tego olejku?)

Podwójna zdrada

Wielki Czwartek

Zmartwychwstanie

PRZYPISY

Okładka

Strona tytułowa

Strona redakcyjna

Spis treści

SŁOWO WSTĘPNE

SŁOWO WSTĘPNE

Słowa Izajasza: Wszyscyśmy pobłądzili jak owce, każdy z nas się obrócił ku własnej drodze (Iz 53, 6) dobrze wprowadzają w Wielki Post, jeśli ten okres traktujemy jako czas wejścia w siebie, refleksji nad tym, jak żyjemy, i nad naszą wiarą. Wciąż wybieramy jakieś własne drogi i nie byłoby to nawet złe, gdyby nie prowadziły one na bezdroża. Oczywiście każdy sam wydeptuje drogę własnego życia. W teatrze świata nie odgrywamy jakiejś wcześniej napisanej dla nas roli, ale tworzymy własne życie, i to bez próby generalnej, na żywo i jednorazowo.

Co innego jednak iść własną drogą, a co innego zmylić kierunek. Któż z nas nie zmienił kierunku, bo uległ pokusie pięknych widoków, bo mu się wydało, że droga wiodąca nieco w bok będzie mniej męcząca albo że będzie wygodnym skrótem? Dopiero widząc, gdzieśmy zabrnęli, zaczynaliśmy pytać o kierunek. Historia naszej wiary to historia odejść z drogi i powrotów. Dla wierzącego Wielki Post powinien być czasem sprawdzenia kierunku i powrotu na właściwy szlak. Kierunek wskazuje nam Ewangelia: słowa i czyny Jezusa. Dlatego te zapiski zatytułowałem „Powroty z bezdroży”.

Zebrałem tu trochę kazań i medytacji nawiązujących do wielkopostnych czytań liturgicznych. Korzystałem przy tym z archiwum, w którym mam notatki do kazań i wielkopostnych konferencji rekolekcyjnych z kilku lat. Opracowałem je w taki sposób, żeby się nadawały do czytania. Czasem jedno czytanie jest przedmiotem kilku rozważań. Mam nadzieję, że Czytelnik nie weźmie mi za złe nieuniknionych w takich przypadkach powtórzeń, bo każdy tekst skupia się na czymś innym. Nie chciałem łączyć tych rozważań w jedno, bo choć opierają się na tym samym fragmencie Pisma, to każde, przynajmniej w moim zamierzeniu, skupia się na innym jego aspekcie.

Tak komponując ten zbiorek medytacji, kierowałem się przekonaniem, że liturgiczne lektury wielkopostnych niedziel są dobrym duchowym pokarmem na czas pokuty i nawrócenia. Powracają w liturgicznym cyklu co trzy lata i odczytując je na nowo, zawsze można w nich odkryć niezauważone wcześniej ważne treści.

Zamieszczone w tej książeczce teksty są zapisem moich przemyśleń, które czasem były inspirowane lekturą bliskich mi autorów, jak Gianfranco Ravasi (dziś kardynał), Alessandro Pronzato, bp Jan Pietraszko i inni. Są oni w jakimś stopniu współautorami tych rozważań. Ich myśli tak bardzo sobie przyswoiłem, że nie potrafiłem później ustalić, które elementy tekstu zaczerpnąłem od nich i konkretnie od kogo. Mam nadzieję, że mi ten brak cudzysłowów i odnośników wybaczą.

Wyrażam więc wdzięczność moim Mistrzom, a także grupie przyjaciół, z którymi prawie w każdy piątek, przy kościele Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia na warszawskich Stegnach, dzielimy się przemyśleniami na temat czytań liturgicznych na najbliższą niedzielę. Moi drodzy, zapewniam was, że nawet wtedy, kiedy w kazaniu nie widać wyraźnego śladu naszych piątkowych rozmów, to zawsze są one dla mnie ważną inspiracją.

1 stycznia 2017