Złotousty Portugalii

Ojciec Antoni Vieira to siedemnastowieczny jezuita, który doskonale władał dziesięcioma językami, który posiadał inteligencję prawdopodobnie przerastającą wszystkich czytających te słowa, ale przede wszystkim jest to człowiek, który przez całe życie szukał Boga i pragnął, aby Królestwo Boże ziściło się na tym świecie.

Szukał Boga prawdziwego, który nie jest marionetką dla ludzkich interesów, ani przykrywką dla ludzkiej pychy. Żył Bogiem objawionym przez proroków – tym, który stał się człowiekiem przez łono Dziewicy Maryi; tym Bogiem, który, ogłosiwszy radość Ewangelii, żąda od ludzi miłości do Niego, jak i do siebie nawzajem.

Z tego spektaklu, jakim było życie o. Vieiry, z tego serca tak nadzwyczajnego, wrażliwego na krzywdę ludzką, kochającego i myślącego o Bogu – nieustannie rodziły się kazania, których część pragnę przedstawić w polskiej wersji. Kazania o. Antoniego Vieiry z jednej strony przenoszą nas do czasów siedemnastowiecznych problemów Portugalii i Brazylii, ale z drugiej strony – ukazują nam prawdy wieczne, aktualne we wszystkich czasach. Może w tej chwili w Polsce nie mamy problemu niewolnictwa czy pogardy rasistowskiej, ale na pewno mamy te same wady i grzechy, które do tych czy innych problemów prowadzą.

Fragment wstępu tłumacza