Umierając spotkałem Jezusa

Przed Randym stanęło ogromne wyzwanie: umarł… Ale właśnie wtedy spotkał Boga i powrócił do życia pełnego takiej radości, o której nawet nie myślał, że jest możliwa. Większość swego dorosłego życia przeżył jako agnostyk. Aż pewnego dnia, po wypadku, który zakończył jego życie, spotkał Tego, którego starał się obalić. Od tego czasu, choć czekało go wiele wyzwań, jego poczucie pustki przemieniło się w autentyczną radość.

Tak, niebo istnieje naprawdę – widziałem je. Tak, Bóg jest prawdziwy – Jego również widziałem. Zapadłem w śpiączkę i prawie umarłem, gdy moja krew przestała płynąć, a ja tymczasowo opuściłem ten świat. (…) Podczas doświadczenia bliskiej śmierci poznałem radość nieba, która wydawała mi się lepsza niż jakikolwiek skarb na tym świecie. Nic na tym świecie nie jest w stanie zaspokoić nas w takim stopniu, jak nasza relacja z Chrystusem. Chęć oddania Bogu wszystkiego, co mamy, jest tego absolutnie warta.

Podzielenie się swoją historią mogło Randy ego sporo kosztować. Powiedział mi: „Publikacja tej książki może być końcem mojej kariery. Ale czuję, że Bóg chce, abym to zrobił”. Randy pełnił funkcję dyrektora generalnego odnoszącej sukcesy firmy. Przeprowadziłem wywiady z lekarzami, profesorami, pilotami komercyjnych linii lotniczych, prezesami banków i innymi osobami, których doświadczenia bliskiej śmierci pokrywają się z historią Randy ego. Jaką motywację mógł mieć Randy lub ci ludzie, aby wymyślić szaloną opowieść o umieraniu i oglądaniu nieba, a nawet spotkaniu z Bogiem? Dlaczego odnoszący sukcesy profesjonaliści mieliby wymyślać tak podobne do siebie historie? Nie mogę znaleźć żadnego dobrego powodu, z wyjątkiem tego, że to rzeczywiście się wydarzyło.

John Burke, fragment „Przedmowy”