Nota o książce
Początek dwudziestego stulecia. Hulaszcza, materialistyczna francuska Riwiera z Niceą i Monte Carlo i pełen zabytków przeszłości włoski Rzym. Wszędzie zaś Polacy pośród międzynarodowego towarzystwa.
On – Jerzy Dubieński – czarnooki zblazowany poszukiwacz własnej drogi, trochę poeta, trochę sybaryta, trochę kobieciarz, trochę idealista. Ona – Anna Oleska – śliczna, prostolinijna, dziarska wdowa z małą córeczką i… niedostępnym opiekunem. A pomiędzy nimi: piękna egzotyczna intrygantka Fernanda de Sertonville i rodzina z pełnym hipokryzji, gołosłownym systemem wartości oraz krąg hedonistycznych znajomych.
Weyssenhoff zmusza do myślenia, zadając pytania o kondycję moralną rodaków, ich poplątane pojęcie dobra i zła, dziwne życiowe cele i wybory czy błędne rozumienie etykiety, moralności i honoru.



















