Różaniec zniewolonych do Siedmiu Boleści Dziewicy Maryi

Rozważania o dar uwolnienia i uzdrowienia dla osób zmagających się z nałogami oraz ich bliskich

Pragniemy, by słowa świętych były pokarmem wiary dla podejmujących walkę z nałogiem i grzechami powtarzalnymi. Źródłem zwycięstwa jest zawsze Jezus Chrystus, choć pamiętajmy, że w tajemnicy Chrystusa obecność Maryi jest dyskretna, ale bardzo oczywista. Pani Bianka zebrała perły myśli karmelitańskiej i duchowej, ujmując je w cykl rozważań biblijnych, różańcowych, prowadzonych wokół Siedmiu Boleści Dziewicy Maryi. Droga ku zjednoczeniu z Chrystusem to droga z grzechu ku wolności, droga pełnego uzdrowienia i otwarcia się na wiarę, nadzieję i miłość, owoce i dary Ducha Świętego. Kresem jest zwycięstwo odniesione mocą Jezusa Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego. Zaproszeniem do odwagi i wytrwania w tej drodze niech będą słowa św. Teresy z Lisieux: „pomimo mej bezmiernej maleńkości mam śmiałość wpatrywać się w Boskie Słońce, Słońce Miłości”.

Robert Rutkowski OCD

Różaniec do Siedmiu Boleści Dziewicy Maryi

Nabożeństwo narodziło się w XIII wieku, kiedy siedmiu florenckich rzemieślników, zainspirowanych duchem pokuty Braci Pokutnych, stworzyło modlitwę bazującą na siedmiu boleściach Maryi. Zakon serwitów odegrał kluczową rolę w rozwoju Koronki do Siedmiu Boleści Dziewicy Maryi, wprowadzając praktykę odmawiania 7 „Zdrowaś” po każdej z siedmiu zapowiedzi tajemnicy. Nabożeństwo to zyskało na popularności w XIV wieku, zwłaszcza w latach 1347-1351, podczas epidemii dżumy, znanej jako „czarna śmierć”.

W latach 1981-1983, podczas objawień maryjnych w Kibeho w Rwandzie, Matka Boża przypomniała o tym nieco zapomnianym nabożeństwie. Maryja prosiła o odmawianie Koronki do Siedmiu Boleści, wskazując, że pomoże ona ludziom zdobyć siłę do prawdziwej skruchy, żalu za grzechy i powrotu do Boga.