Od Moissac do Chartres

Profesor nadzwyczajny dr hab. Jacek Dębicki jest Kierownikiem Katedry Kulturoznawstwa i Filozofii Wydziału Humanistycznego AGH. Ukończył historię sztuki w Uniwersytecie Jagiellońskim i studia doktoranckie w Instytucie Religioznawstwa UJ. Będąc uczniem prof. Lecha Kalinowskiego, koncentruje swoje zainteresowania badawcze na stronie ideowej zwłaszcza średniowiecznego dzieła sztuki i jego funkcji komunikologicznej. Ujmując historię sztuki jako historię idei, których nośnikiem jest artystyczna forma, zdecydowani wykracza poza tradycyjne metody badawcze historii sztuki, żywiąc przekonanie, że dyscyplina ta powinna wypracować taką metodologię, dzięki której będzie można w pełni zinterpretować nie tylko formę, ale również treści dzieła sztuki, począwszy od malowideł naskalnych w Lascaux a skończywszy na sztuce ciała, czy formach performatywnych.

Jacek Dębicki jest autorem kilkudziesięciu rozpraw naukowych, spośród których wiele opublikował za granicą. Napisał m.in. monumentalną pracę o Zachodnim portalu w katedrze Św. Łazarza w Autun (2002), książkę o Krakowskiej sztuce Wita Stwosza. Filozoficznych źródłach formy i treści ideowych (2013). Jest również współautorem książki Histoire de l'art. Architecture, sculpture et peinture, Hachette Livre, Paris 1995 (J. Dębicki, F. Faure, D. Grunewald, A. Pimentel), którą wydano w dziewięciu językach. Ostatnio opublikował obszerną monografię Kognitywne funkcje sztuki. Gilbert de la Porrée, Jan Wielki, Wit Stwosz i Leonardo da Vinci (2016) oraz Filozofia sztuki Wita Stwosza w świetle teorii atrium (2018).