Niewidzialny Klasztor Jana Pawła II

Niewidzialny Klasztor Jana Pawła II to wielki ruch jednoczący ludzi najsłabszych i cierpiących: z jednej strony odwołuje się do wstawiennictwa współczesnych męczenników, czyli niewinnych dzieci, nierzadko ofiar aborcji, a z drugiej gromadzi olbrzymią masę ludzi zamkniętych z powodu choroby, niepełnosprawności czy podeszłego wieku w szpitalach, więzieniach lub domach starości.

Osoby takie ze względu na swój stan najczęściej pozostające w izolacji (...) są powołane do misji wstawiania się za światem. Stanowią oni w ten sposób „niewidzialny klasztor” wielkie zgromadzenie modlitewne osób, co prawda nie mieszkających razem, ale zjednoczonych wspólną misją zbawienia. (Fragment książki)