Nauka, zaraza i Bóg

Przedmiotem rozważania są tu głównie zadania nauk szczególnych, którymi są teologia i filozofia. Nauk ważnych dla Kościoła, powołanego przez Jezusa Chrystusa do głoszenia nauki Bożej. W tle stoi bowiem pytanie o wszystko: pytanie o naszą wierność nauce Pańskiej, która z istoty swej jest prawdziwa. Jest to pytanie do rachunku sumień: na ile dziś prawda liczy się w Kościele i co może być ważniejsze od prawdy, skoro Jezus Chrystus jest Prawdą, a Kościół jest Jego Ciałem mistycznym?

Pytania o stan Kościoła w różnych formach i kontekstach stawiane bywają dziś publicznie, choćby przez publicystów katolickich. Przez wielką rzeszę katolików pytania takie podnoszone są w rozmowach prywatnych. Większość jednak zdaje się przeżywać je w głuchym milczeniu, w którym albo usilnie odsuwa te pytania od siebie, albo rozważa, czy nie oszukano ich, podając im do wierzenia naukę Bożą. Nie umiem opisać ani duchowych zranień, ani głębi bólu, który kryje się za takimi pytaniami. Na szczęście tak wielu roztropnie zawierza takie pytania Bogu i świadomie ofiaruje je Panu Jezusowi jako swój krzyż.

Ze wstępu Autora