Ku pełni mądrości

Jan XXIII napisał podczas swojego pontyfikatu osiem encyklik i trzy adhortacje apostolskie. W kolejności chronologicznej są to:

1. Adhortacja apostolska A quarantacinque anni (21 kwietnia 1959 r.);
2. Encyklika Ad Petri Cathedram (29 czerwca 1959 r.);
3. Encyklika Sacerdotii nostri primordia (1 sierpnia 1959 r.);
4. Encyklika Grata recordatio (26 września 1959 r.);
5. Encyklika Princeps pastorum (28 listopada 1959 r.);
6. Encyklika Mater et Magistra (15 maja 1961 r.);
7. Encyklika Aeterna Dei sapientia (11 listopada 1961 r.);
8. Adhortacja apostolska Sacrae laudis (6 stycznia 1962 r.);
9. Encyklika Paenitentiam agere (1 lipca 1962 r.);
10. Encyklika Pacem in terris (11 kwietnia 1963 r.);
11. Adhortacja apostolska Novem per dies (20 maja 1963 r.).

Prawda, jedność i pokój, o których mowa w tych dokumentach, to cele programowe tego pontyfikatu (APC), podobnie jak kwestie ówczesnych przemian społecznych i problemów ekonomicznych (MM), pokoju wśród narodów (PT), a także stanu kapłańskiego (SNP), jedności Kościoła (ADS), potrzeby pokuty (PA), wezwania do modlitwy różańcowej (GR) oraz pracy misyjnej (PP). Adhortacje apostolskie natomiast dotyczą: pamięci św. Piusa X (A quarantacinque anni), modlitw kapłańskich w intencji Soboru Watykańskiego II (Sacrae laudis) oraz nowenny przed uroczystością Zesłania Ducha Świętego, sprawowanej w intencji pomyślnego ​​kontynuowania prac soborowych (Novem per dies).

Jeśli chodzi o opracowania dotyczące wskazanych dokumentów papieskich, to jest ich niewiele. Spośród istniejących można wyróżnić opracowania tematyczne: S. Bartnickiego o wiarygodności chrześcijaństwa, A.S. Tomaszewskiego na temat kwestii społecznej czy J. Burkata o pokoju. Nie wyczerpują one podejmowanych zagadnień. Wciąż brakuje całościowego zebrania tematyki dotyczącej dążenia człowieka do osiągnięcia pełni mądrości w perspektywie społeczno-formacyjnych wskazań w myśli Jana XXIII i obejmującego najważniejsze dokumenty jego pontyfikatu. Niniejsza książka może być przyczynkiem do wypełnienia tego braku.

Jej celem jest ukazanie przesłania o charakterze społeczno-formacyjnym zawartego w encyklikach i adhortacjach apostolskich Jana XXIII oraz konkretnych wskazań dotyczących wzrastania ku pełni mądrości. Idee tego papieża mają za zadanie pobudzenie do pogłębionej refleksji nad ludzkim życiem, jego znaczeniem w teleologicznym kontekście integralnego rozwoju. Dążenie ku pełni mądrości, jak ją rozumie doktryna chrześcijańska, ukazane w przesłaniu Jana XXIII prowadzi nie tylko do rozwoju osobowościowego, ale również, w kontekście wzrastania świadomości religijnej, do budowania ładu społecznego opartego na wartościach duchowych i etyczno-moralnych.

Dariusz Adamczyk